Historia
Projektowanie
pistoletu przez inż. Wilniewczyca i inż. Skrzypińskiego zostało
ukończone pod koniec 1930 r. W lutym 1931r. prototyp był już
gotowy i przeprowadzono pierwsze próby. Pistolet uzyskał
patent polski nr 15 567 i otrzymał nazwę WiS (od pierwszych liter
nazwisk konstruktorów- J. Wilniewczyc i J. Skrzypinski),
później literę W zamieniono na V, tworząc łaciński wyraz
Vis - siła. Prototyp był dalej udoskonalany. W kwietniu 1931 roku w
IBMU przeprowadzono pokaz dla rządowych i wojskowych oficjeli. Ze
wszystkich prób pistolet wyszedł zwycięsko, wykazując dużą
niezawodność oraz bardzo dobrą celność. Pod koniec lutego 1932
roku MSWojsk. wprowadziło do uzbrojenia pistolet i zamówiło
partię 100 sztuk. Postanowiono również przenieść produkcję
pistoletu do Fabryki Broni w Radomiu. Dalsze udoskonalanie pistoletu
przeciągnęło się do roku 1936. We wrześniu tego roku ruszyła w
końcu produkcja seryjna. W czerwcu 1938 r. pistolety Vis były już
w jednostkach pancernych, kawalerii i lotnictwie, w następnej
kolejności broń tę miała otrzymać piechota, łączność i
artyleria. Docelowe zapotrzebowanie wojska wynosiło około 90.000
szt. Do wybuchu wojny wyprodukowano ok. 45.000 pistoletów. W
wojsku Polskim pistolet noszono w skórzanym futerale, który
miał dwie kieszenie na dodatkowe magazynki oraz mosiężny wycior.

Przeznaczenie
Instrukcja
strzelecka pistoletu VIS podkreśla, że jest to pistolet
"przeznaczony do zwalczania celów z bliska, zazwyczaj
nagle się pokazujących, wartość ognia pistoletu zatem zależy od
celności każdego strzału". Pistolet VIS był skuteczny,
pewny i bardzo bezpieczny.
Działanie pistoletu
Vis
był pistoletem samopowtarzalnym i jego działanie było oparte na
zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Do przeładowania pistoletu
wykorzystywana jest energia odrzutu zamka. Pistolet wyposażono w
zespół dwóch rygli pierścieniowych, umieszczonych w
tylniej części lufy i opór ryglowych usytuowanych w zamku. Ryglowanie i
odryglowanie odbywa się w wyniku wahadłowego ruchu
lufy w płaszczyźnie pionowej względem zamka, przemieszczającego
się w prowadnicach zamka. Posiadał trzy zabezpieczenia:
samoczynny bezpiecznik, bez którego wciśnięcia nie było
możliwe naciśnięcie spustu; zabezpieczenie przez ustawienie
odciągniętego kurka na zębie bezpieczeństwa oraz bezpiecznik
skrzydełkowy.
Vis
był częściowo wzorowany na pistolecie Colt wz.1911 (mechanizm
spustowy, zespół ryglowy, zaczep zamkowy, bezpiecznik
chwytowy). Oprócz tego zastosowano w Visie szereg oryginalnych
rozwiązań: mechanizm ryglowy, mechanizm powrotny, zwalniacz
kurkowy, łożysko do prowadzenia przedniej części lufy. Dzięki
rozwiązaniom konstrukcyjnym oraz wysokiej jakości wykonania
pistolet odznaczał się bardzo dobrą celnością i dużą
niezawodnością.
Budowa
Pistolet
składa się z następujących części głównych:
-
szkieletu
-
lufy
-
suwadła z zamkiem
-
mechanizmu powrotnego
-
mechanizmu spustowego
-
mechanizmu uderzeniowego
-
zatrzasku zamkowego
-
magazynka
Dane
techniczne
Kaliber
9 mm
Wymiary:
Długość
broni 200 mm
Długość
lufy 120 mm
Wysokość
broni 140 mm
Masa:
Masa
broni 1,12 kg (1,4 kg - Podręcznik dowódcy plutonu)
Masa
magazynka z 8 nb 170 g
Masa
naboju 12 g
Prędkość
początkowa pocisku 345 m/sek.
Szybkostrzelność:
Szybkostrzelność
praktyczna 10
strz./min
Ilość
bruzd - 6
Skuteczność
ognia:
Na
15 m - 12 cm drewna sosnowego suchego
Na
50 m - 10 cm drewna sosnowego suchego
Źródła: A.
Konstankiewicz "Broń strzelecka..." Lublin 2003
Z. Gwóźdź,
A. Zarzycki "Polskie konstrukcje broni strzeleckiej" SIGMA NOT 1993
"Podręcznik
dowódcy plutonu" wydanie 1938
Użyto rysunków i zdjęć autorstwa pana Adama Jońcy
Pitt